استفاده از فرصتها برای حفظ قرآن!

شهيد علي ماهاني

ولادت: ۱۳۳۶، كرمان
شهادت: ۱۳۶۲، والفجر ۲
شغل: نظامي
سمت: جانشين مخابرات لشكر 41 ثارالله استان كرمان

راوی: حسن سراجیان مقدم؛هم رزم شهید:

هیچوقت یادم نمی رود در عملیاتی من و علی آقا بی سیم چی بودیم، در روزهایی که هنوز پی به بزرگواری اش نبرده و همان طفل گریز پا از مکتب قرآن بودم.

یادم می آید که خط ارتباط بیسیم خلوت بود. به همین خاطر بیکار نشسته بودم . صدای رمز را که شنیدم، ‏جواب دادم. علی آقا بود. پرسیدم: «امری دارید علی آقا؟»

خیلی صمیمانه گفت: «می خواستم ببینم کجای کاری؟»

‏اول متوجه منظورش نشدم خودش گفت: «چیزی از قرآن را حفظ کردی یا نه؟»

‏با شر مندگی گفتم: «والله، ‏علی آقا، ‏فعلاً نه.»

‏گفت: «موفق باشی . حالا هرچی که از حفظ داری، برایم بخوان.» 

‏سوره والعصر را که در مدرسه از حفظ کرده بودم، ‏خواندم. خیلی خوشحال شد و احسنت گفت. من از شرمندگی آب می شدم، ‏او مرا تشویق می کرد.

سرانجام اصرار او باعث شد حافظه ام را برای حفظ آیات قرآن به کار ‏گیرم.

كتاب "روز تيغ" ،اصغر فكوري،انتشارات لشكر 41 ثار الله، چاپ سوم زمستان 88 ، صفحه  151 و 152 .

حفظ قرآن به روش علی آقا ماهانی!

شهيد علي ماهاني

ولادت: ۱۳۳۶، كرمان
شهادت: ۱۳۶۲، والفجر ۲
شغل: نظامي
سمت: جانشين مخابرات لشكر 41 ثارالله استان كرمان

راوی:یوسف علویان؛هم رزم شهید:

این شهید عالی مقام لحظه ای از وقتش به بطالت نمی گذشت یعنی هر وقت فرصتی یش می آمد ، ‏علی آقا مداد کوچکی را که پشت گوش گذاشته بود ، ‏برمی داشت و داخل صفحات قرآنی را که همیشه همراهش بود ، ضربدر می زد. واقعاً نمی دانستیم چه کار می کند؟ اما می دانستیم از حداقل وقت خودش بیشترین استفاده را می کند. قرآن او کم نظیر بود و من آرزو داشتم نمونه ای از آن را پیدا کنم.

‏روزی پرسیدم : «‌این ضربدرها چه مفهومی دارد؟»  می گفت : « چیزی نیست . »‌

اصرارم را که دید،  ‏گفت : « سه تا آیه انتخاب می کنم و ضربدر می زنم . دور اول را که شروع و تمام کردم ، ضربدری هم در حاشیه می گذارم تا تعداد دفعات تلاوت مشخص شود. در آخر ، ‏ضربدرها را می شمارم و زمان بندی می کنم که طی چند دور ‏تلاوت ، موفق به حفظ سوره شده ام .

‏نمی دانم چند دور این کار را انجام داده بودند ، اما در گفت وگوها معلوم بود که حافظ قرآن است .

كتاب "روز تيغ" ،اصغر فكوري،انتشارات لشكر 41 ثار الله، چاپ سوم زمستان 88 ، صفحه 129.